วันพฤหัสบดีที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2555

1,996 Tuberculosis, drug Resistance, and the history of modern medicine

Review article 
200th anniversary article
N Engl J Med   September 6, 2012

วัณโรคเป็นโรคติดเชื้อที่ติดต่อแพร่กระจายผ่านทางอากาศ (airborne) ซึ่งสามารถให้การรักษาให้หายได้ โดยโรคนี้ทำให้เสียชีวิตเกือบ 2 ล้านคนในแต่ละปี วัณโรคดื้อยาหลายขนาน (multidrug-resistant, MDR) โดยทั้วไปแล้วจะเป็นสายพันธุ์ของเชื้อวัณโรคที่ดื้อต่อยา isoniazid และ rifampin ซึ่งเป็นยาหลักในสูตรที่เป็นยาอันดับแรกสำหรับการรักษาวัณโรค (backbone of first-line) โดยก่อให้เกิดการเจ็บป่วยใหม่ประมาณ 500,000 คนในแต่ละปี
การดื้อต่อยาวัณโรคได้รับการศึกษาตั้งแต่ปี 1940; แผนงานของวัณโรคดื้อยาหลายขนานพบเห็นได้ในวรรณกรรมทางการแพทย์และในทางปฏิบัติในหลายสภาวะ ในกว่า 20 ปีที่ผ่านมา แต่ในวันนี้แทบจะไม่ถึง 0.5% ของผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยวัณโรคดื้อยาหลายขนานจากทั่วโลกได้รับการรักษาที่ถือว่าเป็นมาตรฐานของการดูแลดังเช่นในประเทศสหรัฐอเมริกา
ผู้ที่ยังไม่ได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมจะเป็นสิ่งกระตุ้นให้เกิดการระบาดทั่วโลก ซึ่งรวมถึงสายพันธุ์ที่ดื้อต่อยาส่วนใหญ่และดื้อต่อยาบางตัวจากการทดสอบความไวของยา ถึงแม้จะมีความร้ายแรงของการคุกคาม การลงทุนด้านการระบาดวิทยาและการรักษาผู้ป่วยที่ติดเชื้อให้หายขาดยังเป็นสิ่งที่ลังเลและไม่เพียงพอเมื่อเปรียบเทียบกับการดูแลในบางโรค ตัวอย่างเช่น ในการแพร่ระบาดเป็นวงกว้างของไวรัสภูมิคุ้มกันบกพร่อง (เอดส์) โดยในบทความนี้เราพยายามที่จะอธิบายเหตุผลสำหรับการตอบสนองที่น้อยนิดต่อวัณโรคที่ดื้อยาโดยการตรวจสอบประวัติศาสตร์ของนโยบายวัณโรคที่ผ่านมาเมื่อเร็วๆ นี้
เนื้อหาโดยละเอียดประกอบด้วย
-The Great Divergence in Tuberculosis Policy
-Research in Tuberculosis — Midwife of Modern Biomedicine
-The Emergence of MDR Tuberculosis Globally
-The Limits of Short-Course Chemotherapy
-Tuberculosis Policy and Global Health Equity
-Source Information

อ่านต่อโดยละเอียด http://www.nejm.org/doi/full/10.1056/NEJMra1205429

ไม่มีความคิดเห็น:

โพสต์ความคิดเห็น